Od „dowodów w sprawie” i „środkujących zeznań” do aktów notarialnych. Ewolucja gatunku jako metoda analizy lingwistycznej

Ewolucja gatunku jako metoda analizy lingwistycznej

Prezentowana monografia stanowi rezultat moich wieloletnich zainteresowań problematyką języka prawnego i prawniczego oraz gatunkowości w wymiarze statycznym oraz dynamicznym. Przedstawia postawę badawczą ukształtowaną w toku studiów nad językiem różnych etapów dziejów polszczyzny i tekstów. Wśród nich są gatunkowo różnorodne rejestry notarialne, zawierające bogaty materiał do opisu i interpretacji wielu zjawisk prawnych, językowych oraz cech gatunkowych, bazujących na wielości paradygmatów lingwistycznych, charakterystycznych dla poszczególnych subdyscyplin językoznawstwa. Znikoma popularność problematyki historycznogatunkowej w poszukiwaniu gatunkowych wymiarów różnorodnych tekstów, mimo coraz wyraźniejszego zainteresowania genologią u współczesnych badaczy, z pewnością zwraca uwagę na przestrzeni ostatnich lat. Zarówno deskrypcje form dawnych w aspekcie synchronicznym, jak i kwestie przemian gatunków w obrębie języka urzędowego należą do rzadkości w refleksji naukowej, głównie z powodu trudnej dostępności źródeł, rozproszonych w różnych archiwach. Tymczasem obserwacja krystalizacji gatunkowych w zakresie stabilności i zmienności wzorców tekstowych ma nie tylko interesujący walor poznawczy i naukowy, ale przede wszystkim metodologiczny, gdyż opis procesów językowych i pozajęzykowych nie pozostaje bez wpływu na zmiany w charakterze samych dokumentów, ich architektonice, intencjonalności, specjalizacji itp. 

Ze wstępu
 

Otwarty dostęp